Steeds vaker komt de vraag hoe zit het nu met de bouw van het nieuwe weeshuis? De sponsors die gedoneerd hebben hebben recht op onze kant van het verhaal:

Nadat wij in Februari 2006 werden benaderd door een ex-vrijwilligster, dat zij samen met haar moeder geld wilde inzamelen om voor ons een nieuw weeshuis te bouwen begonnen wij voorzichtig met de voorbereidingen. In de loop van het jaar hebben we twee keer een informele meeting gehad waarbij de plannen werden besproken. Gedurende het jaar heb ik vrijwel alleen met deze ex vrijwilligster contact gehad. Er werd mij gevraagd om voor foto's en teksten te zorgen. Ook moest ik naar Kenia reizen om een bouwplan te laten maken en een kosten beraming. Dat heb ik allemaal gedaan. Eind 2006 werd stichting Bouwen in Kenia geregistreerd. Via de website en brochures met machtigingskaarten werden de donaties binnen gehaald. Op 4 Januari waren William en ik bij de opening van de nieuwe drukkerij in Harderwijk aanwezig. Vreemd genoeg werden wij niet voorgesteld aan de mensen. De actie om geld in te zamelen ging gepaard met de opening van het nieuwe gebouw. Er werd 26.000 euro opgehaald. Ik heb diverse keren gevraagd of het weeshuis op mijn naam mocht komen te staan. Dit omdat het zetten van ontroerende goederen op naam van een NGO in Kenia een zeer riskante onderneming is. ( Kenia is een van de meest corrupte landen in Afrika ) Je kunt op een dag alles kwijt zijn. ( dat hebben talloze mensen hier bevestigd!) Daar wij van onze kinderen houden en de rest van ons leven voor deze kinderen en alle komende kinderen willen zorgen willen wij dit niet riskeren. Een jaar lang is ons toegezegd dat de donaties na verdubbeling op naam van de stichting SHarity Friendship zou worden overgemaakt.( en dat wij dan gewoon onze gang konden gaan! )  Een week!!! voor ons vertrek nadat de tickets geboekt waren, wij de flat hadden verhuurd, alles ingepakt hadden kregen we een lijst met voorwaarden en regels waar wij aan moesten voldoen om de donaties te krijgen! Als voorwaarden kregen wij te horen dat de grond en weeshuis niet op mijn naam mocht komen te staan maar alleen op naam van de NGO. Protesten van onze kant dat dat veel te riskant zou zijn werd niet geaccepteerd.  Ook toen ik verzocht om mijn man in de NGO als bestuurs lid te plaatsen om samen sterker te staan werd geweigerd! De stichting kwam met regels en voorwaarden aan waaraan wij niet konden en wilden voldoen. Onze vraag waarom dit pas gebeurde nadat! alle donaties binnen waren gehaald met behulp van onze foto's en teksten, en wat de werkelijke bedoeling is geweest van stichting Bouwen in kenia is nooit beantwoord. Alle communicatie werd plotseling overgenomen op een zeer zakelijke manier zonder ook maar een greintje gevoel voor ons project. Waar het om draaide werd totaal genegeerd! Uiteindelijk kregen wij bericht van de stichting dat zij de sponsors hebben gevraagd de donaties aan een ander project te mogen schenken! Een ongelooflijk en onmenselijk handelen. Wij als gezin hebben kosten gemaakt om naar Kenia te verhuizen, alleen omdat ons was beloofd dat wij een weeshuis mochten bouwen!Financieel waren wij er niet klaar voor, maar omdat we zouden gaan bouwen zijn wij gegaan.  Wij zijn diep gekwetst en teleurgesteld dat wij een jaar lang zoet zijn gehouden met praatjes over geduldig zijn, dat wij met twee jonge kinderen naar een land zijn verhuisd waar het leven totaal anders is. En dan ineens geconfronteerd worden met hele andere bedoelingen van de stichting. Vandaar dus de mededeling dat het bouwen is uitgesteld.

Inmiddels zijn er in Engeland meerdere acties opgestart door mensen die ons bezocht hebben en hebben gezien wat wij doen voor deze kinderen. Stichting Bouwen in Kenia heeft ons nog nooit bezocht en veroordeelt ons als ' dat wij ons zelf zouden willen verrijken. Triest ja, ons rijkdom bestaat niet uit geld krijgen maar uit liefde geven aan de arme kinderen in Kenia.We betreuren het zo als alles is gegaan. Maar we zitten nu hier en zullen er het beste van maken zolang het gaat. We houden jullie op de hoogte.

En eindelijk gaat het iets beter met ons. Het is ook niet niets als je zo in de maling genomen bent. Het had een behoorlijke impact op ons en ons gezinsleven dat wij niet alleen droom in duigen zagen vallen maar ook te ondervinden dat er mensen zijn die zo gevoelloos met anderen om kunnen gaan. Het feit dat onze kinderen alles hebben moeten achterlaten, school, vrienden enz en ik ook afscheid moest nemen van mijn familie om hier heen te gaan,... we hadden het er voor over... maar gelukkig bestaan er ook mensen met een goed hart en zal het weeshuis er zeker komen alleen iets later dan gepland. Zodra wij een goede deal hebben voor een flink stuk grond gaan wij dit kopen.De bouw volgt automatisch...

Het weer is momenteel koel met af en toe warme zonnige dagen. Het is heerlijk weer om te werken.. En we hebben heel wat werk te doen! Met het weeshuis gaat het erg goed. Iedere week komen er bezoekers uit Engeland. Dankzij onze sponsors Brian en Edna die heel veel voor ons doen komen er steeds meer Engelse toeristen bij ons in het weeshuis. We bieden gratis transfers aan en dat heeft geholpen. Eerst langs nakumatt met boodschappen lijstjes en dan naar Huize Cubs. Ook nemen ze mooie kleding, pennen, schriften, spelletjes noem maar op uit Engeland mee. Meestal zijn wij er ook bij. De bezoekers stellen het op prijs dat de eigenaren er ook zijn. We zijn dan ook behoorlijk druk met het reilen en zeilen van het weeshuis. Ook al werken personeelsleden en vrijwilligers in het weeshuis achter de schermen valt ook veel te regelen. Gecombineerd met het reisbureau voor de safaris, ons eigen gezin, kunnen we zeggen dat we een zeer druk leven leiden.

We hebben er een kind bij! Via vriendin Maggy raakte ik in contact met Susan die de Christelijke organisatie Mothers Visions runt. David woonde bij zijn ma in Bombolulu. Zijn Oma is aan een arm verlamd en kon echt niet meer voor David zorgen. Ze woonden in een klein kamertje ontzettend smerig van de rook en een matras waarop je niet eens meer durfde te zitten. We namen David mee met toestemming van Oma. Zij ging ook mee om te kijken waar David zou komen wonen. Enkele dagen later bezochten we Oma weer, David wilde zijn boeken ophalen. Ik nam wat boodschappen mee voor Oma en gaf een beetje geld. Toen we weg gingen wees ze naar een stukje grond wat omheind was met stukken plastic. Wanneer ik een huis voor haar ging bouwen.... Daar sta je dan, denk je iemand te hebben ontmoet van een generatie dat nog dankbaar zou kunnen zijn voor wat boodschappen...( later hoorde ik ze ongetwijfeld advies had gekregen van anderen om dat te vragen) De juffrouw vertelde mij later dat er mensen waren geweest die haar beschuldigden David aan ons ' verkocht ' te hebben. Ontzettend triest toch dat mensen dat durven denken! David begint al aardig te wennen en net als de andere kinderen die nieuw kwamen ,eet ook David alsof hij wat in te halen heeft!

Ook met de andere kinderen gaat het goed. Faith is een verwend doordrammerje. Heeft ekster ogen als er iets eetbaars te zien is. En oh wee als ze iets niet krijgt. Joh wat kan die schreeuwen! Ook vertikt ze het om op het potje te plassen en loopt dus regelmatig met een natte broek rond... Moses en Gregory de lievelingetjes van velen. Kunnen zo lekker ondeugend en onschuldig kijken. Moses rent als een pinquin met zijn beentjes tegen elkaar Moses, Gregory, Faith en Beatrice zijn dol op bezoek, vooral om te kijken wat ze in hun tassen hebben foei! Beatrice is zo een mooi meisje, klimt net als Moses en Gregory op de bezoekers. Iedere bezoeker moet met ze koppeltje duiken. Vast houden aan de armen en huppa rondje maken. Regelmatig zweten de bezoekers zich rot om de kinderen te plezieren. Regelmatig verschijnen er tranen in de ogen als bezoekers weer weggaan. Ontroerd door het huis met de ' happy kids' ! Met Kipu, Morris, Maxwell, Salome, Dennis en Sylvster gaat het allemaal goed. Johnson voelt zich niet zo lekker en aangezien hij al vaker last heeft van hoestbuien zullen we hem laten testen op TB. Selina valt regelmatig ondanks andere medicijnen, ze moet worden gescand om eventuele andere ziekteverschijnselen te kunnen opsporen.Diana heeft veel last van huiduitslag ik heb Jane aangeraden om haar te laten testen. Met Esther gaat het erg goed. 

Alles begint goed te lopen. Ook krijgen we steeds meer boekingen voor safaris. Ons kantoor in Shanzu zal spoedig meer bekendheid krijgen en krijgen we steeds meer aanvragen! Over enkele maanden begint ons nieuwe avontuur met het atelier. We hebben een record aantal vrijwilligers in de maand Juli en Augustus. We zijn alleen nog maar druk met van alles, ontmoeten steeds meer mensen die ook charity doen en we delen onze ervaringen! Het gaat de goede kant op...Wat we hierop te zeggen hebben?

God is great. Geef nooit op, uitdagingen zullen er altijd zijn om te verslaan. Overwinningen zullen behaald worden. En zegeningen zullen volgen. Iemand zei laatst tegen mij. Irene, als er een persoon is die je aan de ene kant probeert onderuit te halen, zullen er aan de andere kant twee personen staan om je overeind te trekken. En dat is waar!

Thank you !!