Wat begon in November 2001 toen ik een negental straatkinderen mee naar huis nam om ze laten douchen, eten te geven, is nu uitgegroeid tot een project waarin kinderen in nood een thuis vinden. Eerst huisden we deze jongens in de servant quarters van het huis wat wij huurden in Nairobi. Daarna verhuisden wij naar een kleiner huis aan de Ngong road omdat huiseigenaar 1 de huur wilde verhogen met 100 %. Huis nummer 2 was veel te klein voor ons en we bleven er dan ook maar enkele maanden. In Thika huis nummer 3 werden we in eén woord schandalig behandeld. Beloftes werden niet nagekomen. Het huis had zoveel onderhoud nodig en afgesproken was dat de eigenaar dat zou doen. Onze fout was dat we er al in trokken voordat het klaar was. In al die maanden tijd dat we er woonden ong een jaar zijn er 2 kamers geverfd van de 4 kamers, zijn de badkamers nooit opgeknapt, de lekkende wc's nooit gerepareerd De water tank lekte en werd pas na herhaaldelijk klagen gemaakt. Ondertussen werden de water en electriciteits rekeningen steeds hoger. We betaalden op een gegeven moment net zo veel als voor minstens tien huizen! De rekeningen kwamen dan ook van de huiseigenaar die ze zelf maakte ipv van de electriciteits bedrijf.

Met de kinderen hadden we veel problemen. Er waren inmiddels een aantal kleintjes bij gekomen en een paar grote jongens weggestuurd. De grotere voormalige straatjongens zorgden voor heel veel problemen en dat waren niet zo maar huiselijke probleemtjes. We hadden geen andere keuze meer dan deze jongens los te laten. In Juli 2004 verhuisden we naar Mombasa. Twee van de grotere jongens kwamen mee maar helaas het werkte niet. Gebrek aan ervaren en strenge toezicht bedreigde een van de jongens personeel en andere kinderen, en moest ik om veiligheids redenen deze jongens laten gaan.

Nu wonen we met 13 wees-aids-mishandelde kinderen in de buurt van Mombasa. Twee voormalige straatkinderen wonen zelfstandig in Nairobi. James leert voor safari kok en reist al mee tijdens de safaris waarbij hij de chefkok assisteert met koken. Charles leert autorijden en voor monteur. beiden zullen te werk worden gesteld in S'Harity Safaris.

Doelstelling van de stichting is om zoveel mogelijk kinderen die wees zijn geworden, op te vangen en een liefdevolle thuis te geven. Een thuis waarin de Keniaanse normen en waarden centraal staan maar dan wel een beetje her en der gescherpt en gecorrigeerd, te spreken over emoties tonen, gesprekken voeren, en beleefheidsvormen. Kinderen gaan naar school, leven in gezinsverband, en hebben een Keniaanse 'Papa Edward  'en sinds kort een Keniaanse ' Mama Myriam '. Mama Simba is de oprichtster van het weeshuis, en ondersteunt Edward met de nodige gesprekken die gevoerd moeten worden met de kinderen. De kinderen blijven bij Lioness Cubs totdat ze klaar zijn voor een zelfstandig leven in de maatschappij.