Mijn naam
is Irene Haneveld, en ik ben de oprichtster van Savannah
Travel.
( Dit het reisbureau wat ik in ben 1999 is opgestart)
Ik heb in Kenia gewoond en gewerkt als reisleidster en
besloot toen om gebruik te maken van mijn passie en kennis
voor Kenia en Tanzania. Ik ben er graag want ik hou van het
Afrikaanse leven. Het weer, de vriendelijkheid van de
mensen, de ruimte, de vrijheid, het ( af en toe te) relaxed
leven. Ik heb van mijn hobby mijn werk gemaakt. Het doet mij
zoveel plezier om te vertellen over Kenia en Tanzania. Ik
verkoop geen reizen alleen uit puur
winstbejag maar omdat ik het een eer vind om mensen warm te
maken voor deze landen!
Ik heb
iedere dag heimwee naar Kenia. Daarom is dit werk een troost
en afleiding voor mij. Maar daarnaast heb ik nog een
bijzondere reden om dit werk te doen: ik heb vier kinderen,
alle vier leuke en gezonde kinderen, en ik hou van ze en
zorg voor ze. Logisch? zeker, maar er zijn in Kenia
honderden, zoniet duizenden kinderen die op straat leven. Ze
hebben geen dak boven hun hoofd, ze hebben een of beide
ouders verloren door een ongeval, door een ziekte en vooral
door aids. Per dag sterven 700 mensen aan aids in Kenia en
laten hun kinderen als wees achter. Soms vangt de familie de
kinderen op maar vaak komen de kinderen op straat te staan.
Vanaf
het allereerste begin toen ik in Kenia kwam voelde ik een
oneindig medeleven voor deze kinderen. Ik kan ze niet
ontwijken. Ik vind het vreselijk als ik zie hoe ze op straat
zwerven, in groepjes en vaak zo vies en met kapotte kleren.
Open wonden die verzorgd moeten worden maar waar niemand
naar omkijkt. Kleine meisjes en jongens die met een baby op
de rug de straten doorkruisen. Gezegd moet worden: niet alle
kinderen zijn in werkelijkheid straatkinderen. Er zijn ook
ouders die hun kinderen de straat opsturen om medelijden uit
te lokken en te bedelen door met hun kleine babybroertje of
zusje te lopen.Dat vind ik niet goed. Dat is een vorm van
kinderen uitbuiten. Maar de echte straatkinderen die moeten
geholpen worden! Laat ik eerlijk en realistisch zijn, deze
kinderen zijn door en door hard, op het eerste gezicht
zonder meer, ze kunnen je beroven, verkrachten en lelijk
verwonden! Ze zullen je als ze de kans krijgen de ketting
van je nek rukken, of je oorbellen, mobiel, je tas, als ze
het kunnen zullen ze het doen. Ze dreigen met kapotte
flessen, met menselijke uitwerpselen, je bent bang als zo'n
groepje je benadert.